بعضی وقتها با خودم فکر میکنم، اگر صدام بر ایران حاکم میشد،، چه میشد؟مثلا قرار بود دختران ایرانی به سرزمین عربها برده می شدند؟ نه اینکه جمهوری اسلامی، دختران ایرانی را به سرزمین اعراب، نفروخت.مثلا قرار بود صدام، مشتی بیگانه را بر ایران حاکم کند؟مگر در جمهوری اسلامی، تعداد کثیری عراقی و لبنانی و افغان...

درود. اسلام را باید شناخت، به سان پزشکی که طاعون را می شناسد یا زیست شناسی که بازده سگ و گرگ را زمان ابتلایش به هاری مرور می کند. مشخصه اسلام این است که همیشه ابزار زورگویی و حفظ قدرت و ثروت و ناموس اغنیای جامعه نسبت به ضعفاست. طبق قوانین اسلام، اگر متمول و قدرتمند باشی، جان و مال و ناموس تو محترم ا...

درود و عرض ادبمذموم تر از شهرت بد ؛ دردی نیست زیبایی زر ؛ از سبب زردی نیستپاک است و برای ز منت هر خاک استمطلوب ، بجز نام جوانمردی ، نیستمازیار طهماسب نیا(منزوی)

درود و عرض ادب. .............................. به رویت شهر دل را می گشایم. سرود هم صدایی می سرایم نهم در پویشت روی زمین را مرصع با نگین رد پایم. مازیار طهماسب نیا (منزوی).

درود و عرض ادب .......................... جهان هر زایشی زیبا تر آرد. یقین از یاد خوبی ها ؛ برآرد. به عشق نوبهاران بوتهء خار از اعماق بیابان سر درآرد. مازیار طهماسب نیا (منزوی)

درود و عرض ادب شب اندیشان ؛ دلاشان قهر جوشان شدند از آتش بهتان ؛ خروشان. سیه شد آسمان از دوده شان ؛ گشت دوامی بر دکان شب فروشان. مازیار طهماسب نیا (منزوی).

درود بر شما دوستان....   راستش را بخواهید ، به بعضی از وبلاگ های دو

درود و عرض ادب پرستو ها ؛ غریب آسمان اند پرندک در نگاه بی کسان ا&#

درود و عرض ادب ای کلام نافذت ؛ مضراب عشق بر لبت ؛ افسانه های ناب &

ای تو معلم من ، ای برترینِ انسان. قلم به دست و ادیب، تو بهترین سخندان. سلام و عرضِ ادب ، به رسمِ مهرجویی. دو صد سپاس و درود ، ای چشمهء نکویی. هزار شاخهء گل ، تقدیمِ مقدمِ تو. لبخندِ پروردگار ، نگین به خاتمِ تو. در چرخهء روزگار ، فروغِ دانش شدی. همچو لطافتِ ابر ، صفای بارِش شدی. محفلِ علم و ادب ،

چو دیدم نقشِ شیطان در نگاهت. یقینم شد بر آن، جرم و گناهت. به زشتی و پلیدی کرده عادت. برو ، لعنت به آن روی سیاهت. ز من بگذر تو ای شوریده پندار. هزاران سنگ و سختی پیشِ راهت. نریزم اشکــــــی از سوز و فراغت. نلرزد دست من روزِ وداعـــــــــت. مباد از گریه ام دلشاد گردی. نگویم دستِ حق پشت و پناهت.

تن بسته به دامت شدم از جبرِ زمانه.در آتشِ عشقت، گُلِ دل داده جوانه. سرگشته به دریای غم ، از پیِ کرانه. ای تیرِ غمت را دلِ عشاق نشانه. جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه. **************************** او شیخِ مزور ( مرغ مقلد) شد و من کافرِ ملحد. او حد زندم ، که توبه کن ، می خور و فاسد. از توبهء جبری

ای که دِلت گنجِ خدا ، ناصحِ انسان که تویی.صاحبِ دانای قَلَم ، علمِ فراوان که تویی. گشته دلم گِردِ جهان ، در طلبِ جودِ شما. معدنِ داد و دَهِشی ، چشمهء جوشان که تویی. محضرِ پاکت که شده ، دایرهء صلح و صفا. اَمن و اَمانت صِفَتَت ، امینِ یزدان که تویی. گوهرِ دُر سایِ دِلت ، فاقِدِ هر رنگ و ریا. قرصِ ق

این شعر (غزل) از بابت تکریم و عرضِ ارادتِ اینجانب (منزوی) به حضور حضرت حافظ نوشته شد.امیدوارم مقبول شما و ایشان واقع گردد. غــــزل در بــــــــــــــــحـــر (هــزج مثمن سالـــم).وزن بحــــــر :مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن.ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سلام. دیدم به یکی سرا , پس پنجره ای. سر داده حزین , سرود دل , زنجره ای گفتم عجبا که عاشقی نهد غوغا ز کر بسته لب و حنجره ای. مازیار طهماسب نیا(منزوی) درود و بدرود , دوستان. + نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم اسفند ۱۳۹۴ساعت 9:39 توسط منزوی |

درود و عرض ادب ............................... سرودت نغمه و ذکرت مناجات لبان غنچه ات ؛ نقل و نباتات شوم همسایه ات ؛ دزدی مبادا که چیند بوسه را ؛ هیهات ؛ هیهات. مازیار طهماسب نیا (منزوی) + نوشته شده در سه شنبه یازدهم آبان ۱۳۹۵ساعت 5:12 توسط منزوی |

درود بر شما ...................... سرود عاشقی ؛ سر داده بودم. سفیر نغمه های ساده بودم. خروشان ، واژه های همدلی در بیان جمله ها ؛ بنهاده بودم. مازیار طهماسب نیا(منزوی). + نوشته شده در جمعه بیست و دوم بهمن ۱۳۹۵ساعت 9:43 توسط منزوی |

گرفتی با ضمیری سرد و خاموش سلوک و سوسه های غم ؛ در آغوش. مرا افسوس و ترس و طعنه در یاد تو را تفسیری از خنده ؛ فراموش. مازیار طهماسب نیا (منزوی) + نوشته شده در شنبه بیستم خرداد ۱۳۹۶ساعت 5:39 توسط منزوی |